Roeien als een Kiwi

De afgelopen 7 maanden heb ik in Christchurch, Nieuw Zeeland gewoond en gewerkt. Daar roeide ik bij de Union Rowing Club, opgericht in 1864. Een klein verslag.

Tijdens schooluren kan het erg druk zijn

Roeien in Nieuw Zeeland wordt heel veel door scholieren beoefend tijdens ‘high school’. Veel scholen hebben hun eigen roeivereniging en loods. De meeste stoppen na hun schooltijd en studenten roeien is veel minder algemeen. Een enkele vereniging heeft ook plek voor ‘masters’, maar naar even zoeken heb ik een volledige master-verening gevonden. Dat werd de URC. De helft van de leden zijn geboren en getogen Nieuw Zeelanders, ‘kiwi’s’, die meestal zijn gaan roeien omdat hun kinderen dat doen. De andere helft zijn roeiers die tijdens hun leven zijn geëmigreerd, en in hun thuisland al roeiden. Vaak Engelstalige landen maar niet alleen. Dat levert een mooie mix op van gebruiken, culturen en ervaringen, ook op roei-gebied.

Tijdens de grote aardbeving in 2011 zijn veel clubhuizen verwoest, en brandstichting zorgde ervoor dat een groot deel van de geredde vloot alsnog verdween. Ook de Avon, het riviertje midden in de stad, is tijdens de aardbeving verplaatst en verbreed, zodat natijd alle roeiverenigingen herbouwd zijn. Dat leverde mooie, grote en luxe loodsen op, maar veel van de charme en authenticiteit is verloren gegaan.

Nieuw Zeelanders zijn erg open, toegankelijk en relaxed: de aller eerste keer vertrouwden ze me meteen op m’n blauwe ogen (…) en mocht ik meteen in een skiff de rivier op. Ik heb echter vooral in een dubbelvier geroeid omdat ik het voor een groot deel deed vanwege de sociale contacten. Hoewel er natijd zelden koffie werd gedronken, worden de contacten op een andere manier gesterkt: een pub-quiz, een ‘working-bee’-zondag om met z’n allen de boten en loods te onderhouden, en lokale wedstrijdjes.

Het Ruatiniwha meer bij Twizel

Op het Zuider Eiland worden de grote wedstrijden in Twizel gehouden, slechts 5 uur rijden van Christchurch. Op een wonderbaarlijke mooi overloop-stuw-meer is bij de aanleg een pracht baan aangelegd met vele faciliteiten en plek om voor alle verenigingen hun eigen tent te plaatsen. Een wedstrijdje roeien betekent dan ook altijd een (lang) weekend onderweg en meerder races in verschillende categorieën.

Hoewel ik twee maal in Twizel ben gaan kijken naar wedstrijden, heb ik er niet geroeid. Het doel van ons was om in de (lange) weekenden er zoveel mogelijk op uit te gaan en het hele Zuidereiland te verkennen. Dat is goed gelukt.

Met erg veel plezier heb ik op de Avon geroeid, en een aantal erg aardige mensen ontmoet. Maar ik ben erg blij dat ik weer op het Galgewater als een kaaskop met m’n oude maten mag gaan roeien.

Huub Nijs, Warmond 15 april 2019

Geplaatst in Nieuws

Ga snel naar

Kalender

Nieuwsarchief

Social media

Logo_Twitter_49x40 Logo_Facebook_50x50
Top