100 Kilometer Ringvaart Regatta 2018

Of: hoe doping de roeisport veranderde …

De Ringvaart Regatta is weer verroeid! Na de dramatische weersomstandigheden van vorig jaar waardoor de Ringvaart voor het eerst in de geschiedenis niet door kon gaan, hebben de weergoden dit keer gelukkig geen roet in het eten gegooid.

Het motto van de Ringvaart 2018 was dan ook: NO STORM LASTS FOREVER

En uiteraard deed ook Die Leythe weer mee aan deze inmiddels 43e editie van De tocht der tochten, onder de ploegnaam “Zijn we er al?”. Maar weer even voorstellen?

Heleen: in navolging van de subtitel van dit verslag dient zij als eerste genoemd te worden.

Als praktiserend arts bij een niet nader te noemen ziekenhuis (je wilt er geen problemen mee krijgen …) heeft zij zich ontpopt als dopingarts en initiator of in ieder geval aanwijzer van diverse chemische hulpmiddelen om lang te blijven roeien. Beroepsdeformatie?

Gelukkig kan zij daarnaast uitstekend roeien en is dus toch een zeer gewaardeerd lid van het team.

Guus: Verreweg de grootste persoon en persoonlijkheid van de ploeg.

Gretig afnemer van adviezen over specifieke middelen en doseringen van eerdergenoemde Heleen. Heeft na de strak geregelde drink- en eetpauzes tijdens de wedstrijd soms wat moeite om uit horizontale positie weer naar de verticaal te komen, maar wij zullen geen voorbarige conclusies trekken tussen deze pauzes en de subtitel van dit verhaal.

En anders kunnen we altijd Heleen nog de schuld geven.

Niels: Als altijd de betrouwbare diesel voor de lange afstand.

Werd lange tijd als “clean” beschouwd maar heeft zich toch in de aanloop naar deze Ringvaart laten ontvallen voorstander van Epo te zijn, al dan niet ter compensatie van andere chemische ondersteuningspilletjes. Zoals hij het zo fraai verwoordt: “Misschien een beetje epo om dat te compenseren dan?”.

Afgezien van dit alles de metronoom van de ploeg en dus onmisbaar.

Jantiene: Van het type Niet lullen maar roeien!

Doping is volledig verspild aan haar. Roeister in hart en nieren, vooral lange afstanden en dus hier in haar element.

Doping? Welnee, schakelaar op aan, en gaan met die banaan!

Navraag bij de organisatie van de Ringvaart naar de hoeveelste keer dit is dat ze mee roeit leverde een voorzichtige schatting van 44 op ….

Niek: Heeft niets nodig om gek te doen.

Is van zichzelf maniakaal genoeg om alles en iedereen vooruit te jagen.

Bijnaam: Nicolai de Verschrikkelijke. Heeft diverse principes: Focus, Afmaken, het water is altijd spiegelglad en vooral: Geen Druivesuiker (dit voor de insiders).

Philippe en Monique: De volgploeg van deze Ringvaart.

Twijfelachtig duo, want op de achterbank van de auto een koelbox maat XXL. Wat daar allemaal in zat?? Afgezien daarvan de enige volgploeg die door roeiers en stuur geaccepteerd wordt, want buitengewoon betrouwbaar en deskundig op het gebied van boot, ravitaillering, en hulp op botenterreinen.

Tom: Afdeling logistiek en ondersteuning.

Rijdt graag auto en dus ook naar Asopos, Leidschendam en Delft.

Heeft ook geroeid, en weet in Leidschendam dus te handelen bij het weer te water laten van de boot aan de Delftse kant van de sluis.

De Ringvaart 2018: de weersverwachting was droog en vooral erg warm.

Dat kwam uit, en dus werd op woensdag 6 juni 2018 om 06:40 uur bij het verzamelen en inchecken op Asopos al driftig gesmeerd met factor 50. Op waterbasis uiteraard, want roeien doe je tenslotte op ……. Precies.

Om 07:00 uur was de briefing voor stuurlieden en volgploegen, en daarna zou volgens schema om 07:50 de vlottijd voor ons veld ingaan, met een geplande start om 08:00 uur.

Blijkbaar had de organisatie dit jaar besloten om het rustig aan te doen, want om 08:10 stonden we nog steeds voor de vlotten te wachten tot we het water op konden.

Ach, de tijden worden toch per ploeg opgenomen bij start en finish, dus dat komt wel goed.

Om 08:24 dan toch eindelijk op het water, door de Driegatenbrug en direct richting de Kaag door de start. Onze metronoom stond al snel op tempo 21,5 met bijbehorende wazige blik en heeft dat, afgezien van de korte stops, wonderlijk wel tot in Delft vast gehouden!

Over de Kaag roeiend, de rode geleide-boeien volstrekt negerend, via Spijkerboor, Sever, Diepenhoek en de Ade naar de Ringvaart waar de volgploeg ons al stond op te wachten.

Tsja, en dan is het een kwestie van door blijven gaan! Langs Rijsenhout, Aalsmeerderbrug, de eeuwige herrie bij Schiphol waar een volgploeg zomaar zou kunnen verdwalen, naar Zwanenburg, Vijfhuizen en door naar Cruquius. Daar staat een belangrijke fan van de ploeg ons al op te wachten: de moeder van Niels wuift naar ons, en ziet dat het goed gaat.

We hebben dan al precies 50 kilometer geroeid, zijn dus op de helft en beginnen een beetje warm te draaien.

Wellicht hielp de temperatuur van die gedenkwaardige dag daar wel een handje bij: het was intussen zo’n 30 graden en dus had de stuur wellicht niet geheel ongelijk toen hij zo zeurde over petjes en doekjes voor in de nek.

Intussen werd uiteraard een militair regime aangehouden (niet zo moeilijk met drie oud-militairen in de boot) voor wat betreft eten en drinken: na iedere drie kwartier even laten lopen waarbij de pauzes in ieder geval benut werden om het onvermijdelijke vochtverlies weer aan te vullen, en iedere tweede pauze om ook snel een pannenkoek of ander energierijk voedsel naar binnen te werken. Dat sommigen onder ons wellicht ook regelmatig een, uiteraard medicinaal, pilletje namen was niet te zien, maar zo zijn ze, die pillenslikkers. Oefening baart kunst!

Na een perfecte maar zware tocht van 63 kilometer komen we bij Lisse: in vaktermen C3.

Een C staat voor een plek op de route waar boten kunnen aanleggen om even uit te stappen, voorraden water en voedsel in te slaan, soms te laten masseren et cetera.

Lisse is de derde plaats waar dit kan en dus C3.

Ha! Aanleggen en uitstappen? Dat is voor watjes en kost bovendien veel te veel tijd!

Bij Aalsmeer (C1) en Zwanenburg (C2) hadden we al heel wat boten aan de kant zien liggen: ook bij Lisse lagen heel wat boten aan de kant en roeiers in het gras. We hebben ze de rest van deze race niet meer terug gezien. Nee, wij blijven op het water en de Volgploeg reikt, middels emmertje en lange stok, de nodige dranken aan om de voorraden weer op peil te krijgen.

En dan wederom de Kaag over, waar heel veel motorbootjes varen en dus blijkt dat de riggers werkelijk perfect zijn afgeplakt voor deze dag: er komt nauwelijks water de boot in gespat.

Naar Warmond roeien, en daar via de Grote Sloot terug naar de Zijl, langs Asopos (C4) en volle vaart door over de Vliet naar Leidschendam.

Ringvaart 2018

Ach, die metronoom tikt toch maar door, dus waarom ook niet? En dat de dames (altijd weer de dames) zo nu en dan proberen het tempo op te jagen, daar trapt Niels uiteraard niet in!

Het grote genoegen van het na al die kilometers roeien op het Kanaal en de Vliet uitkomen bestaat uit twee factoren: enerzijds zakt de zon alweer een heel klein beetje en anderzijds staan her en der hoge bomen, en dat geeft ….. Schaduw!

Want het is heerlijk om na zo’n dag in de brandende hitte eindelijk weer eens wat schaduw te kunnen pakken. Het water was vrijwel glad, dus om dan dicht onder de kant de koelte in te roeien is geweldig! Ik kan het iedereen aanraden.

Bij Leidschendam is het weer het bekende tafereel: even wachten voor je kunt aankomen op bijzonder wiebelige vlotten, dan jezelf en je spulletjes uit de boot slepen en in de schaduw van de kerk neer storten. Iedereen is moe, érg moe, en de verplichte pauze van maximaal een half uur is welkom. De boot wordt door “vrijwilligers” van Laga uit het water getild en in een stelling gelegd.

Over een half uur moeten we “onze” Banyoles zelf aan de andere kant van de sluis weer in het water leggen om dan de laatste 12 kilometers af te leggen.

En jawel, ook het laatste stuk naar de finish in Delft wordt er weer uitstekend roeiwerk afgeleverd.

In Delft wordt de ploeg langs de kant vergezeld door de dochter van Guus, die ons allen en natuurlijk Guus in het bijzonder de nodige oppeppers geeft om stevig door te denderen.

En denderen, daar zijn we goed in!

De organisatie heeft bedacht om van de allerlaatste 600 meter nog een sprintwedstrijdje te maken, dus in tempo 27 vliegen we laag over het water strak door de finish.

Het is daarna natuurlijk nog even door bikkelen: de boot het water uit, tape van de riggers af, riggers van de boot af en de boot op de botenwagen. Dan eindelijk de welverdiende douche en dan op het feestterrein napraten, eten en drinken, en uitpuffen. Wat een dag!

En wat heeft al die inspanning nou opgeleverd? Een tijd van 9 uur en 34 minuten rond.

Is dat goed genoeg? Ach, iedereen is dik en vet tevreden met hoe er deze dag gewerkt is.

Pas na bijna 2 weken zijn de officiële uitslagen bekend: we zijn 20e geworden van de 171 ploegen die aan deze Ringvaart meegedaan hebben. En dat als mix dubbel vier met stuurman!

Van de 19 ploegen die sneller waren, waren vijf ploegen een Heren acht, en slechts 28 ploegen hebben een tijd neer gezet onder de 10 uur.

In onze categorie hebben we een beetje een slachting aangericht: de tweede mix dubbel vier met stuur had 2 uren en 8 minuten langer nodig voor deze 100 kilometer: 11 uur 42 minuten.

De nummers drie t/m vijf in onze categorie hadden tijden van 12 uur 16 minuten tot 12 uur en 49 minuten nodig voor de mooiste tocht van het jaar.

Tevreden? Jawel. Trots? Super!

Met heel, héél veel dank aan roeiers, volgploeg en logistiek.

De stuur.

Geplaatst in Nieuws

Ga snel naar

Kalender

Nieuwsarchief

Social media

Logo_Twitter_49x40 Logo_Facebook_50x50
Top